De laatste theatervoorstelling

De laatste theatervoorstelling

Dit was het dan. Het definitieve einde van een mooie periode. Nu heb ik het niet over het einde van het decennium. Het is toeval dat het zo samenkomt. Nee, het einde als theaterblogger voor Theater Orpheus. Op 14 december bezocht ik mijn laatste voorstelling voor Orpheus. Maar hopelijk niet de laatste voorstelling als theaterblogger..

De laatste voorstelling

De laatste voorstelling bezocht ik ook in Theater Orpheus. Het was de voorstelling Transit van de Canadese circusgroep Flip Fabrique. Ik ben zelf niet zo’n fan van circussen met uitzondering van Cirque du Soleil. Maar Flip Fabrique bleek wel een bekende te zijn in Nederland. Voor mij was het een compleet nieuwe beleving..

Een compleet nieuwe beleving

Vijf mannen en een vrouw en een decor opgebouwd uit flightcases. De eerste circusacts zijn de revue gepasseerd. Het duurt even voor ik doorheb wat de rode draad van de voorstelling is. De circusartiesten zijn aan het reizen en nemen ons mee. Inclusief de verveling tijdens de wachttijden, de onderlinge irritaties en hun onvoorwaardelijke vriendschap..

Maar ook in hun verlangen

Er wordt gefantaseerd over ‘wat als dit de laatste voorstelling is, dan….’ Dan zagen wij alle acts voorbij komen, zoals ze ons die laten zien. Uitgevoerd met plezier, souplesse en alsof het een eitje is. Vol bewondering kijk ik naar hun acts, waarin hun individuele veelzijdigheid naar voren komt en geniet ik volop van het plezier dat zij uitstralen..

Dankbaar voor deze kans

Gegrepen door de voorstelling vergat ik de tijd, de reden waarom ik aanwezig was. Dat het mijn afscheid als theaterblogger voor Orpheus was. Elke keer weer als ik uit een voorstelling kwam en ook nu als ik terugkijk ben ik zo dankbaar dat ik deze kans heb gekregen. Dat ik mocht doen wat ik het leukste vind: theaterblogger zijn. Genieten, leren en openstaan voor mooie voorstellingen..

Terug naar mijn verlangen

Wat als dit mijn laatste voorstelling is waarover ik mag schrijven? Dan zou ik dat echt ontzettend betreuren. Mijn verlangen is nog steeds om jou te inspireren om naar voorstellingen te gaan. Of het nu theater, film of muziek is. Ik gun jou zo de ervaring en de beleving om er live bij te zijn. En ik gun de artiesten, acteurs, muzikanten volle zalen om hun passie/verlangen met ons te delen..

Het begin van een nieuwe periode

Dit was het dan. Het einde om als een van de vaste theaterbloggers voor Orpheus werkzaam te zijn.
Dit is het dan. Het begin van een nieuwe periode. Een periode waarin ik mij ga ontwikkelen tot zelfstandig, onafhankelijk theater-, film-, en muziekblogger. Mocht jij een productie weten waarbij ze wel de hulp van een blogger kunnen gebruiken? Laat het mij dan weten of geef hun mijn naam door. Ik ben beschikbaar en sta open voor nieuwe samenwerkingen..

Een S-Toure (stoere) groet,

Vergelijkbare berichten

  • Another Kind of Blue

    Een Engelse titel boven een Nederlandse blog. Iets wat ik normaal niet doe, maar soms moet je iets voor het eerst doen. Zo stond 15 oktober 2016 in het teken van primeurs: • ik bezocht voor het eerst Theater Agnietenhof in Tiel• had ik een uitgebreid diner in het restaurant van het theater• was het…

  • Theater: In Vrede

    Ik ben niet iemand die graag alleen een theatervoorstelling bekijkt. Maar vandaag is het Bevrijdingsdag. Het is 75 jaar geleden dat Nederland bevrijd werd. Alle festivals zijn afgelast. Ik ben alleen thuis en Theaterflix toont alleen vandaag nog deze voorstelling. Een goed moment om In Vrede te kijken op deze bijzondere dag.. Eerst een abonnement…

  • Bakkers zijn uitvinders en (ver)binders

    Robèrt van Beckhoven is uitvinder en verbinder. Zo kent het grote publiek hem niet. Robèrt van Beckhoven kennen wij als Meester Patissier en Meester Boulanger van onder andere programma’s als Heel Holland Bakt. Tijdens zijn theatervoorstelling is hij een gepassioneerd verteller. Ik liet mij meenemen in zijn verhaal tijdens: Bij Robèrt… van Beckhoven. Plakje cake…

  • Theater: Celia

    Ik zie met regelmaat theatervoorstellingen voorbij komen waarbij ik denk: leuk die wil ik zien. Om het vervolgens te vergeten. Maar op de een of andere manier blijven die titels toch ergens in mijn onderbewuste hangen. Toen ik in een nieuwsbrief van Theaterflix de titel Celia voorbij zag komen, wist ik het meteen: “Die voorstelling…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *