Sophie en Tjitske Reidinga

“Sophie, een verhaal over het bijzondere leven van een gewone vrouw.” De tekstuele aankondiging van de toneelvoorstelling Sophie. Op mijn Social Media kom ik de aankondiging vaak tegen. De berichten die ik erover hoor zijn positief. Het intrigeert mij en maakt mij nieuwsgierig naar deze voorstelling. Bovendien ben ik wel benieuwd hoe Tjitske Reidinga op het toneel is. Ik ken haar alleen van haar televisierollen. Dat zij verbonden is aan het DeLaMar Theater in Amsterdam moet wel aangeven hoe goed zij ook op de bühne is. Graag wil ik het zelf zien en dit lijkt mij een uitgelezen kans.

Bijzonder leven of bijzondere vrouw

Het bijzondere leven van een gewone vrouw is dus de aankondiging. Of zou het eigenlijk moeten zijn: het gewone leven van een bijzondere vrouw? Beide titels hadden wat mij betreft gekund. Het is maar net wat je onder ‘gewoon’ en ‘bijzonder’ verstaat. Ik vind elke vrouw uniek en daardoor bijzonder. Door de uniekheid van het individu wordt ook zijn/haar leven bijzonder. De persoon in kwestie zal dat alleen niet zo zien. De persoon zal zichzelf en zijn leven als gewoon ervaren. Net zoals Sophie waarschijnlijk doet. De gewoonheid maakt de voorstelling bijzonder, mooi.

De herkenning

We volgen Sophie vanaf haar achtste tot haar overlijden op 87-jarige leeftijd. Belangrijke gebeurtenissen die haar maken tot de vrouw die zij is passeren de revue. Gebeurtenissen die heel herkenbaar zijn voor velen. Zij is een vrouw zoals jij en ik of zoals jouw vrouw is. De gewone vrouw, de vrouw die volledig past in de huidige maatschappij. De gebeurtenissen die haar maken tot zij is, maken haar leven bijzonder. De bezoekers kunnen zich volledig met haar leven identificeren. We herkennen haar geluk, verdriet en struggles. We lachen en huilen met haar mee.

 Sophie en Tjitske

Roos Ouwehand heeft het personage Sophie geschreven met Tjitske Reidinga in haar gedachten. Tjitske gaf in een interview aan dat de rol onmiddellijk heel natuurlijk aanvoelde. Dit is te zien in haar geweldige toneelspel. Tjitske speelt Sophie, maar Sophie had ook Tjitske kunnen zijn. Op het toneel zien we hoe Tjitske van kleding wisselt en een tijdsprong maakt in het leven van Sophie. Het ogende gemak waarmee Tjitske Sophie neerzet op de leeftijd van de desbetreffende scene. Het is bijzonder knap werk. Ik kan nu zeggen dat Tjitske Reidinga ontzettend goed is op televisie én in het theater.

 Het besef

Zoals ik al aangaf is het gewone voor de een bijzonder en andersom. Iedereen is bijzonder en heeft daardoor een bijzonder leven. Het duurde even voor ik doorhad wat deze voorstelling zo bijzonder maakte. Het is het verhaal van iemands leven dat het jouwe of de mijne kan zijn. Het gewone verhaal. Uiteraard maakt het spel van de acteurs de voorstelling grandioos. Er was nog iets anders. Het besef dat het gewone leven eigenlijk helemaal niet zo gewoon is. Dat ons leven bijzonder is en dat ook wij bijzonder zijn. Ondanks dat wij onszelf weleens als gewoon zien.

De voorstelling is tot eind november in verschillende theaters te zien. Kijk hier voor de speellijst.
Als je de kans krijgt, ga dan zeker genieten van deze bijzonder, gewone, mooie voorstelling.

Met dank aan Theater & Congres Orpheus.

 

← Previous post

Next post →

2 Comments

  1. Corine Seynaeve

    Ik was diep ontroert over dit stuk! Ik denk dat veel mensen zich wel herkennen in dit stuk! Het overlijden van haar moeder kwam bij mij erg binnen! Ik vond alle toneelspelers erg goed! Zou er nog wel een keer naar toe willen !

    • Dat vond ik ook heel heftig. Net zoals haar laatste gesprek met haar kleinzoon in haar slaapkamer. Mocht je nog een keer gaan, dan wens ik nogmaals een mooie, bijzondere avond bij dit bijzonder, mooie toneelstuk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *