Ik vind het altijd een beetje gevaarlijk om met verwachtingen naar een toneelvoorstelling te gaan. Het is maar zelden dat een voorstelling ook echt voldoet aan je eigen verwachting. Of het is vele malen beter of het is een grote teleurstelling. Daarom probeer ik altijd met zo min mogelijke verwachtingen een voorstelling in te gaan. Ik lees waar het over gaat en laat het dan gebeuren. Alleen…hoe doe je dat als je overal leest dat men een lachwekkende voorstelling garandeert?

Met vraagtekens de zaal in

Nou, niet dus. Even lekker lachen was, na een drukke week, zeer welkom. Ik verwachtte dan ook een komisch avondje. Eerlijk is eerlijk, ik had wel zo mijn vraagtekens. Een Britse slapstick vertaalt naar het Nederlands. Zou die humor waar die Engelsen zo goed in zijn niet verloren zijn gegaan? Dat het stuk alleen maar van die flauwe humor bevat? De acteurs/actrices zijn goed op tv. Sommigen (ik volg ze niet allemaal) ook leuk op Social Media. Maar dat is nog geen garantie dat ze op toneel ook uitblinken.

De tranen over de wangen

Bij binnenkomst van de zaal is het toneelstuk voor een deel al begonnen. We zijn getuige hoe, door de spelers, de laatste hand aan het decor wordt gelegd. Ergens aan mijn linkerkant heeft een mevrouw al de grootste lol. Ze heeft de hele voorstelling alleen maar de slappe lach gehad. Zij is niet de enige. Met regelmaat schiet de zaal in een lachstuip, waaronder ikzelf ook. Zoals in het programmaboekje omschreven geldt voor sommige bezoekers inderdaad dat ze tot lachen worden gebracht tot de tranen over de wangen rollen.

Britse serie en Cluedo

Ik kan niet anders zeggen dan dat de voorstelling een geslaagde slapstick is geworden. Ken je de Britse serie “Are you being served”? Stel je die cast voor die het spel Cluedo speelt. Om eerlijk te zijn was ik helemaal vergeten dat ik zat te kijken naar een winkeliersvereniging die het stuk “De Moord op Haversham Manor” uitvoert. Dat zegt toch wel iets over het toneelspel van de winkeliers. Uiteraard wordt de moord opgelost. Vraag mij alleen niet hoe, dat zul je toch echt zelf moeten gaan bekijken.

Avond lachen gegarandeerd

Wat ik je ook zeer kan aanbevelen. Ook ik garandeer je een avond lachen. Alle vragen die ik in het begin had verdwenen in no time. Ja, de humor was er nog. Ook de Britse invloeden waren daarin nog duidelijk aanwezig. Wat ik zelf heel erg kan waarderen. Uiteraard zaten er ook hele flauwe stukken bij, maar zelfs díe waren leuk. Toch ontstond er tijdens de voorstelling een vraag: hoe kun je als acteur/actrice zo in je rol blijven en niet zelf ontzettend in de lach schieten? Het kan haast niet anders dan dat de repetities heel lang hebben geduurd door slappe-lach-sessies.

Zij doen dat grandioos

Gelukkig werd ook die vraag beantwoord. Er verscheen een lach op het gezicht van een van de spelers die wat ongepast leek voor die scene. Toen een andere speler ook zo begon te grijnzen was mijn vraag beantwoord. Het is bijna onmogelijk om serieus te blijven, zelfs als speler. Wat een top cast, wat een acteerwerk en wat een professionaliteit hebben deze acteurs en actrices. Zo’n stuk neerzetten, zoals zij doen. Slapstick moet haast een van de moeilijkste genres zijn die je kan spelen. Zij doen dat grandioos!

Groot applaus

Ook de zaal zal er zo over gedacht hebben. Afgaande op het gelach tijdens de voorstelling en het grote applaus. Mijn applaus was niet alleen voor de spelers, maar voor iedereen die aan deze productie heeft meegewerkt. Wat hebben zij een ontzettend mooie voorstelling gemaakt. Met een extra buiging voor de decorbouwers. Ga alsjeblieft kijken, want je weet niet wat je ziet. Zo’n ontzettend knap staaltje werk.