Influencer of dromer met een missie

‘Nederland is influencermoe’, de kop van een artikel van Emerce. Volgens het artikel wordt het grootste deel van de influencers niet vertrouwd. De lezers/kijkers beseffen steeds meer dat de influencer betaald wordt, waardoor hun vertrouwen daalt. In mijn ogen een logisch verhaal. Alleen wat gebeurt er als je echt passie voor een product of dienst hebt en daar je werk van gaat maken?

De reactie

In de reactie van Martijn op het artikel lees ik: ‘De term influencer laat mijn bloed koken, influencers zelf zijn gewoon verwende kinderen en zijn de ondergang van Nederland.’ Mijn bloed gaat niet koken van het woord influencer. Een rotwoord vind ik het wel. Heeft niks met de betekenis ervan te maken, maar ik krijg het gewoon niet fatsoenlijk uit mijn mond. Het tweede deel van de zin doet mijn bloed wel sneller stromen.

Influencers, verwende kinderen

Hoezo zijn influencers verwende kinderen? Is niet iedereen een soort influencer op zijn of haar manier? Wij beïnvloeden onze kinderen, vrienden, familie toch ook met onze mening? We noemen onszelf alleen geen influencer. Ik geloof niet dat alle influencers verwende kinderen zijn. Ze zullen er beslist tussen zitten, maar het geldt zeker niet voor elke influencer. Net zoals niet voor elke influencer geldt dat ze puur reclame maken voor het geld.

Influencer worden vanuit passie

Zijn niet de meeste influencers influencer geworden doordat ze juist iets aanprezen waar ze zelf passie voor hebben? Hoe mooi is het dan als je daar je geld mee kan verdienen. Dat ze dan af en toe een uitstapje maken dat niet helemaal past neem ik dan wel voor lief. Uiteindelijk is het aan onszelf of wij interesse hebben in wat zij aanprijzen. Ook zullen we zelf moeten ervaren of het bij ons past. Maar het is wel fijn dat we leren over het bestaan.

Wat ben ik dan?

Er is nog een vraag die bij mij ontstond bij het lezen van die reactie. Wat ben ik dan? Ik heb zojuist besloten dat het hoog tijd wordt  om mijn blog en mijn passie/missie nog serieuzer te gaan nemen. Ik heb een grote passie voor theater, film en bloggen. Het stoort mij om te zien dat vaak de zalen voor de helft gevuld zijn. Tijd dat daar verandering in komt op een manier die voor iedereen een win-win-win is.

Reclame voor een productie

Ik vertel jou graag over een film of voorstelling die ik de moeite waard vind. Op die manier kan ik mijn enthousiasme kwijt en hoop ik jou de keus om de film of voorstelling te gaan zien iets makkelijker te maken. Er is zoveel te kiezen dat ik zelf ook af en toe niet meer weet wat ik wil zien. Dat ik daarmee reclame maak voor de productie is dan toch mooi meegenomen? Ik gun die productie dan ook veel kijkers.

Ben ik dan een verwend kind?

Stel dat ik daar dan ook nog eens voor betaald word. Dan is dat toch extra mooi? Dan kan ik naar meer films en theatervoorstellingen. Dan weet jij ook wat er te zien is en kun je enthousiast raken. Met misschien wel uiteindelijk volle zalen. Ben ik dan ook een verwend kind met de functie influencer? Of ben ik dan een dromer die van haar passies een verdienmodel heeft gemaakt? Wat een artikel wel niet voor een vragen kan oproepen, hè. Hoe denk jij erover en wat doet de term influencer met jou?

Een S-Toure (stoere) groet,

Een passievolle theater-, filmblogger

← Previous post

Next post →

2 Comments

  1. Ik moest aan dit nummer denken toen ik je blog las 😉

    https://youtu.be/oZvKJl1kK8g
    Lauren Daigle – You Say

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *