Ons lot is om te worden vergeten. Wij vergeten straks zelfs met hoeveel we zijn.

Het is een alleszeggende quote uit de voorstelling Drie Zusters. Het is een  klassiek stuk van Anton Tsjechov dat in een nieuw jasje gestoken is door Urban Myth. Mij zei het in eerste instantie niks. Tijdens de eerste zinnen van de openingsdialoog vroeg ik mij af of het niet beter was geweest als ik het origineel had gezien.

De drie zusters

De drie zusters uitnodigen voor mijn verjaardag? Geen denken aan. Ze zijn neerslachtig, pessimistisch en hebben niet het geloof dat ze verantwoordelijk zijn voor hun eigen geluk. Maar het is de dag dat hun jongste zusje 20 is geworden en het een jaar geleden is dat hun vader overleed. Vanaf toen werd alles anders. Hun droom om terug te gaan naar Moskou werd minder realistisch. Ze hadden voorheen alles, papa was generaal, en nu zaten ze daar in dat huis zonder geluk.

En een broer

Hun enige broer was dikker geworden. Liet zijn dromen varen en was net zo neerslachtig als zijn zussen. Maar…hij was wel verliefd. Op een verlegen meisje dat zich ontpopt tot een draak van een vrouw na hun huwelijk. Een dominante vrouw, twee kinderen en een ongelukkig huwelijk is zijn lot. Zijn zussen filosoferen met hun vrienden veel over de toekomst en over geluk. Maar de intrek van de vrouw van hun broer in huis heeft de relatie met hun broer op scherp gezet.

Betreurenswaardig leven

De zussen en hun broer leven een betreurenswaardig leven. Ze wonen in het dorp waar het bataljon van hun vader gevestigd is. Hun vrienden zijn een dokter en mannen uit het bataljon. Ze verlangen naar hun stad Moskou. De stad waar niemand je kent, maar je je niet alleen voelt. Ieder worstelt met zijn eigen verlangens en verwachtingen op zoek naar geluk. ‘We leiden zo’n ongelukkig leven, zodat over 300 jaar de mensheid wel gelukkig is.’, is hun overtuiging.

Wie zijn wij samen

De vraagstukken van de spelers komen overeen met de invalshoeken van Urban Myth: wie ben ik, wie is de ander en wie zijn wij samen? De drie zussen praten over Moskou, hun dromen en denken na over hun identiteit. Ik heb met bewondering gekeken en geluisterd naar de dialogen van ongelukkige mensen zonder zelf deprimerend te worden. Waarin ik het gevoel van de personages begreep, meeleefde en meedacht over hun vraagstukken.

Een verdiend podium

Had ik het origineel vooraf moeten zien? Had ik die klassieker al moeten kennen? Nee, absoluut niet. De dialogen waren adembenemend, het toneelspel snel. De twee uur durende voorstelling vloog voorbij en ik had nog uren kunnen kijken naar dit geweldige toneelspel. Drie Zusters van Urban Myth en de spelers ga ik nooit meer vergeten. ‘Wauw, wat was het indrukwekkend en mooi!’ was het enige wat ik erover kon zeggen toen ik de zaal verliet. En dat zegt genoeg, toch?

De voorstelling ‘Drie Zusters’ is nog te bewonderen in meerdere theaters. Kijk voor de volledige afspeellijst én voor het boeken van de tickets op hun website.
Als je kunt ga dan zeker naar deze voorstelling. Het origineel is niet voor niks een klassieker.

Foto: Jean van Lingen
Met dank aan: Pr-bureau The Art of Culture

Een S-Toure (stoere) groet,

Esmeralda