Ik vroeg mij dat af na het lezen van wat reacties op de documentaire Seaspiracy. Deze Netflix Original documentaire heeft uitlopende reacties opgeroepen. Mensen die er totaal op tegen zijn en beweren dat de informatie niet klopt. En mensen die het juist aanmoedigen. Als je dat weet te bereiken met een documentaire, dan heb je toch een goede documentaire gemaakt?

Het verhaal Seaspiracy

Seaspiracy is een documentaire gemaakt door Ali Tabrizi en zijn partner Lucy. Vanaf jonge leeftijd is Ali al geïntrigeerd door dolfijnen, walvissen en de oceaan. Geïnspireerd door andere documentairemakers, zoals David Attenborough, hoopt hij ooit zelf een documentaire te maken over de oceaan. Seaspiracy is die documentaire. Waarin Ali vertelt hoeveel schade de mens aanricht aan de mariene soorten. En de corruptie die zich afspeelt in de visserij.

Mijn eerste reactie na het zien van Seaspiracy

Na het zien van de documentaire moest ik even bijkomen. De dag erop had ik een afspraak staan om sushi te eten. Wilde ik dat nu nog wel? Ik werd om de oren geslagen met schokkende cijfers, afschuwelijke beelden van dolfijnenjachten en informatie die als feiten gepresenteerd werd. Ja, ik was geraakt door dit verhaal. Maar ik wilde daarna ook relativeren. Geloofde ik alles uit de documentaire? Wilde ik alles geloven uit de documentaire?

Geen controle van de feiten

Ik ben niet iemand die alle gepresenteerde feiten gaat controleren. Het is zelfs voor het eerst dat ik bewust op zoek ging naar recensies vóórdat ik deze blog schreef. Meestal doe ik dat pas achteraf om niet beïnvloed te raken. De meningen liegen er niet om. En toch vroeg ik mij ook bij het lezen van deze recensies af wat daarvan waar is. Ik geloof allang niet meer dat alles wat wij lezen en zien in de media zo is, zoals het gepresenteerd wordt.

Een stukje waarheid in verhalen

Maar ik geloof wel dat er in veel verhalen wel een stukje waarheid zit. Zo ook in deze documentaire. De documentaire geeft aan dat de grootste olieramp in de geschiedenis The Deep Horizon minder schade heeft aangericht aan het oceaanleven dan de visserij doet. Het is nog niet zolang geleden dat ik die film zag. Een film gebaseerd op een waargebeurd verhaal. En waar dus ook een stukje waarheid in zit.

Hoe kunnen wij mensen zo handelen

Ook die film maakte indruk op mij. Zette mij aan het denken. Voor beide films rees de vraag ‘hoe kunnen wij mensen zo handelen?’ Een algemene vraag die ik wel vaker bij (maatschappelijke) issues stel. En wat is mijn bijdrage daar dan aan? Na het lezen van die recensies stond ik weer met beide benen op de grond. Nee, ik geloof niet alles wat ik gezien heb. Maar ik besef wel ‘oceanen en het leven daarin zijn belangrijker dan ik ooit heb bedacht.’

Een gedeelde mening

In een artikel op esquire.com schrijft de auteur ‘Seaspiracy zit goed in elkaar en de film maakt goed duidelijk waarom wij beter met onze oceanen moeten omgaan. De volgende keer mag het alleen wel ietsje minder sensationeel en radicaal.’ Ik deel deze mening over de documentaire. Terwijl ik tegelijkertijd mij afvraag of wij als kijkers nog steeds gaan nadenken over onze impact op, in dit geval, de oceanen als de film minder radicaal is.

Dus wat is een goede documentaire?

In mijn ogen is een goede documentaire een film die mij aan het denken zet. Natuurlijk moet die goed in elkaar zitten. Qua beelden én nog meer qua verhaal. Maar een goede documentaire moet iets met mij doen. Ik wil geprikkeld worden. Als het gaat om onderwerpen als klimaat en duurzaamheid, dan wil ik aan het denken worden gezet of ik mijn leven leef op een manier waar ik mij goed bij voel. Of dat verandering gewenst is.

Wat is voor jou een goede documentaire? En wat vond jij van de film Seaspiracy?

Een S-Toure (stoere) groet,

- Deel dit bericht -
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Email to someone
email