Hoe minimalistisch leef jij? En dan bedoel ik niet qua financiële zuinigheid. Ik bedoel qua aantal spullen. Inmiddels ben ik heel wat keren verhuisd en man, wat een zooi ging er elke keer weer mee. Als ik dan bij anderen kwam die in mijn ogen een rustige woonkamer hadden, dan was ik altijd een beetje jaloers. Mijn woonkamer stond vol met spullen die ik niet kwijt kon. En toch kreeg ik het niet voor elkaar om minder spullen te hebben.

Een verhuizing om op te ruimen

Tot mijn laatste verhuizing. Ik trok in bij P. en zijn zoon. Een niet al te groot huis en vol met hun spullen. We zouden mijn spullen tijdelijk opslaan achter het schot in de slaapkamer en in de schuur waar het vochtvrij was. Dit zorgde ervoor dat ik veel spullen meenam, maar meer spullen weg heb gedaan. Inmiddels zijn we twee jaar verder en mijn spullen staan nog steeds in dozen. Geld dan voor mij ‘als je het een jaar niet aangeraakt hebt, dan kan het weg.’?

Al dat verpakkingsmateriaal

Eigenlijk niet. Want ik ben er zo een die dan een doos opentrekt en denkt ‘wat leuk! dat heb ik ook nog.’ Gelukkig kwam daar de corona (jaja, niet alles is negatief aan de corona) en kwam ik op een bedje in de woonkamer te liggen. P. ontving voor zijn werk allemaal pakketten en ik kreeg van alles toegestuurd. De woonkamer liep vol met verpakkingsmateriaal. Terwijl ik daar lag vroeg ik mij steeds meer af of dit wel nodig was.

The Minimalists

Ik wist dat ik in mijn Netflix lijst nog de film ‘The Minimalist’ had opgeslagen. Tijd om die eens even te gaan bekijken. Kon ik daar nog tips uithalen? Hoe deden die mensen dat én hoe zijn zij hiertoe gekomen? De verhalen van Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus zetten mij aan het denken. Alles wegdoen zou niks voor mij zijn. Maar ik was wel getriggerd. Ik hoefde niet alles te bewaren, ook niet als ik iets van mijzelf herontdek.

Bezittingen die je vreugde geven

Het bleef in mijn hoofd zitten. Is al dat consumeren wel nodig? Zij al die spullen in huis noodzakelijk? Ik besloot om de film nog een keer te kijken. Maar wat bleek…er stond nog een andere film van hun op Netflix ‘The Minimalists less is now’. En ook dit keer raakte ik geïnspireerd. Je hoeft niet alles weg te doen. De kunst is om die bezittingen te hebben die een doel hebben. Nuttig zijn in gebruik. En om de bezittingen te hebben die je daadwerkelijk vreugde geven.

Spullen dragen erg bij aan ontevredenheid, omdat ze de plek innemen van wat ons echt gelukkig maakt.

Het verhuisexperiment

Tot slot bleek Ryan Nicodemus het verhuisexperiment te doen. Hij pakte al zijn spullen in alsof hij ging verhuizen. En in vier weken tijd pakte hij alleen die dingen uit die hij of nodig had of miste. De bezittingen die een doel hadden of echte vreugde gaven. Hun tip is om bij al je spullen de volgende twee vragen te bedenken:
1. Doe ik er iets nuttigs mee?
2. Word ik er blij van?

Kritisch kijken naar mijn spullen

En met die vragen in mijn achterhoofd ga ik straks langzaamaan mijn dozen uitpakken. Eens kritisch kijken naar de dingen die ik heb en niet bedenken ‘wat leuk dat ik dat ook nog heb.’, maar mij afvragen of ik er blij van word. Ik kan je nu al vertellen dat er nog heel wat van mijn spullen ons huis gaat verlaten. Want we hoeven helemaal niet veel te hebben om gelukkig te zijn. Bovendien is minder consumeren beter voor milieu en onze portemonnee.

Én daar word ik dan heel blij van.

Een S-Toure (stoere) groet,

Esmeralda