Stel je voor dat je in de spreekkamer van een arts zit. Hij heeft je net  verteld dat je ongeneeslijk ziek bent. Je krijgt de keuze om je te laten behandelen om je leven te verlengen of om niks te doen. Wat gaat er dan door je heen?
Het is de openingsscène van de film Richard says goodbye. Enigszins verbouwereerd verlaat hij de spreekkamer op weg naar zijn werk.

Het roer iets omgooien

In de aankondiging van de film wordt aangegeven dat de diagnose zijn leven totaal ondersteboven zet. Dat hij daardoor besluit alles opzij te schuiven. In mijn ogen viel dat alles opzij schuiven wel mee. Het roer omgooien is voor iedereen anders, waarbij je zelf bepaalt hoe ver je het roer omgooit. Natuurlijk verandert hij, maar alles opzij schuiven was het wat mij betreft niet.

Een gezamenlijke afspraak

Richard kiest ervoor om zijn gezin niet te vertellen dat hij ongeneeslijk ziek is. Hij kiest er wel voor om te praten. Zijn vrouw vertelt dat ze een affaire heeft met zijn baas. Hij lacht erom. Een goede reactie voor een slecht huwelijk? Ik denk het niet. Maar het resulteert wel in een gezamenlijke afspraak: ieder mag zijn gang gaan, zolang het maar discreet blijft.

Blijven doen wat je doet

Waar een ander misschien ontslag zou nemen om meer tijd door te brengen met zijn familie, kiest Richard ervoor om zijn werk als hoogleraar tot het einde te blijven doen. Alleen niet meer op de manier zoals hij dat altijd deed. Hij geeft alleen nog maar les aan de leerlingen die echt gemotiveerd zijn en interesse hebben in het vak.

Een aantal veranderingen

Het klaslokaal wordt vervangen voor de kroeg en het grasveld van het college. Hij leert hen levenslessen aan de hand van de literatuur. Zij geven hem toegang tot drugs, mannelijke liefde en om samen overdag te drinken. Het oogt alsof de studenten hem niks doen, terwijl hij ze misschien wel de belangrijkste les meegeeft die ze kunnen krijgen.

In each and every moment we’re composing stories of our lives, let’s aim to make it a meaningful read…or at least an interesting one.

Richards mooiste les

Richard geeft zowel zijn dochter als zijn studenten mee dat ze van het leven moeten genieten. Je leeft immers maar een keer. Dat ze hun eigen pad moeten volgen en goed zijn zoals ze zijn. Hij respecteert ze volledig zoals ze zijn. Ik denk dat het de mooiste les is die je kunt leren. Want hoe vaak wordt er wel niet gezegd dat je iets anders moet doen, omdat dat nu eenmaal hoort.

Niet doen wat je wel wil

Ik denk dat er heel veel mensen zijn die niet doen wat ze eigenlijk zouden willen doen. Niet zichzelf durven te zijn, omdat ze proberen te voldoen aan de verwachtingen van anderen. Het is niet makkelijk om volledig jezelf te zijn of om je passie te volgen in een maatschappij waarin iedereen wat van je vindt. Maar het gaat mij wel steeds iets beter af. Iets wat ik te danken heb aan het ondernemerschap.

Wat zou ik doen

De film zette mij aan het denken. Hoe drastisch zou ik het roer omgooien als ik te horen zou krijgen dat ik terminaal ziek ben. Houd ik genoeg van mijn huidige leven om te blijven waar ik ben en (subtiele) veranderingen aan te brengen om het nóg leuker te maken? Of gooi ik mijn roer helemaal om? Stel jezelf eens deze vragen en laat je inspireren door Richard says goodbye.

Een S-Toure (stoere) groet,

Esmeralda