Ik stelde voor om naar de film te gaan. Dat was nog voor de coronatijd. Even tijd voor elkaar en het was weer tijd voor een filmblog. Maar op de dag zelf had ik echt nul komma nul zin. Buiten was het koud, donker en ik was ook wel moe. Ik wilde wel samen film kijken, maar liever niet buitenshuis. Het werd met een theetje op de bank en de film The Girl on the train uit 2016. Een betere keus hadden we niet kunnen maken die avond.

De filmomschrijving

‘Een voyeuristische vrouw houdt een koppel van een afstand in de gaten. Ze ziet een schokkend voorval dat centraal komt te staan in een mysterie rond een vermist persoon’ is de omschrijving bij de film. Tja…dan wil ik weten wat dat schokkende voorval is. Bovendien trok de foto mij ook wel. Ik houd wel van mysterieuze films. Dit leek mij de ideale film voor deze avond.

Rachel die voyeuristische vrouw

Het verhaal begint met Rachel. Twee keer per dag reist zij met de trein en vraagt zich af hoe de mensen leven in de huizen die zij passeert. Zelf vraag ik mij dat ook weleens af als ik met de trein of auto ergens voorbij rijd. Het grote verschil tussen haar en mij is dat ik er geen verhaallijn bij verzin, niet in die straat heb gewoond en ook geen alcoholiste ben.

Anna de vrouw die in haar huis woont

Dan maken we kennis met Anna. Het wordt steeds duidelijker dat Anna nu degene is die in het oude huis van Rachel woont. Ik houd niet van spoiler alerts, maar een ding wil ik wel delen. Anna woont in het oude huis van Rachel, waar Rachel elke dag twee keer langskomt, mét de ex-man van Rachel. De relatie of verhoudingen worden steeds duidelijker naarmate de film vordert.

Megan de buurvrouw

Er is nog een derde vrouw, Megan. Zij is de buurvrouw van iets verderop in de straat. Volgens Rachel leeft Megan het leven dat elke vrouw wenst. Een mooie man die liefdevol met haar omgaat. Vanuit de trein oogt hun liefde als een sprookjesliefde. Iets wat je niet snel ziet vanaf de voorkant van de woningen, maar wel vanaf de trein.

Het zicht vanuit de trein

Meestal als je met de trein langs woningen komt, dan kijk je naar de achterkant van de woningen. Zo ook in deze film. Zo vang je weleens een glimp op van het leven in de huizen. Meestal niks ernstigs, maar Rachel ziet iets waarvan ze flink van slag raakt. Zij kan het voorval linken aan dat desbetreffende mysterie. Er is alleen een probleem.

Een alcoholiste hoef je niet serieus te nemen

Zij weet niet alles meer door haar alcoholgebruik. Zelfs de politie neemt haar niet serieus. Nu heeft Rachel te maken met een vrouwelijke rechercheur, wat ook niet echt helpt. De rechercheur steekt niet onder stoelen of banken dat ze Rachel niet serieus neemt. Laten we eerlijk zijn; een alcoholiste hoef je toch niet serieus te nemen? Of misschien toch wel?

Heerlijk avondje film op de bank

Zoals ik al aangaf hadden we voor deze avond geen betere keuze kunnen maken. In het begin is het nog afwachten welke kant de film opgaat. Naarmate duidelijk is welke rol deze vrouwen hebben, werd ik echt meegenomen in het verhaal. Het verhaal was niet al te ingewikkeld, maar wel ontzettend goed in elkaar gezet. Dit zorgde voor een spannende film met een zeer verrassend plot.

Dat de film van 2016 is vind ik niet erg. Goede films zijn, in mijn ogen, niet tijdgebonden. Dus als je deze nog niet kent… De film staat op Netflix.


Een S-Toure (stoere) groet,

Esmeralda

p.s. Ik heb vernomen dat de film niet zo spannend is als het boek. Maar misschien denk jij daar anders over?