Er valt genoeg te lezen over de film Instinct. Vooral lovende recensies met hier en daar een kritische noot. De film was de openingsfilm van het Nederlands Film Festival en had al gedraaid tijdens het Toronto International Film Festival 2019. Het is het regiedebuut van Halina Reijn met haar beste vriendin Carice van Houten in een van de hoofdrollen. Ik was getriggerd en wilde de film heel graag zelf zien. Wat natuurlijk ook gebeurde.

Het verhaal

Nicoline, gespeeld door Carice van Houten, is een ervaren psychologe die aan haar nieuwe baan in een tbs-kliniek begint. Ze krijgt Idris, een gewelddadige zedendelinquent, als patiënt die op het punt staat om met onbegeleid verlof te gaan. Een rol die fantastisch is gespeeld door Marwan Kenzari. Nicoline vertrouwt hem niet. Zij staat dan ook niet achter de goedkeuring voor het onbegeleid verlof. Maar de aantrekkingskracht is groot. Ondanks haar zakelijke houding is Nicoline niet ongevoelig voor zijn charmes.

Lichaamstaal alles zeggend

Vanaf de eerste ontmoeting is de interesse in elkaar al gewekt. Je ziet de spanning tussen Nicoline en Idris. Als je je goed in een film kan inleven, dan voel je hem zelfs. De gesprekken zijn met relatief weinig woorden, maar de lichaamstaal is alles zeggend. Naarmate de film vordert stijgt het spanningsveld tussen Nicoline en Idris. Ik vroeg mij sterk af of Nicoline haar intuïtie trouw zal blijven of dat ze uiteindelijk zal bezwijken aan haar nieuwsgierigheid naar Idris.

Subtiel manipuleren

Dat de collega’s van Nicoline vinden dat Idris zich goed ontwikkeld heeft, begrijp ik volkomen. Als kijker zie je zijn tactiek van manipuleren. Heel subtiel, nauwelijks zichtbaar. In het begin misschien overduidelijk als je een professional bent, maar waar je uiteindelijk toch in verstrikt kan raken door zijn charmante voorkomen. Het blijft een soort kat-en-muis-spel tussen Idris en Nicoline. Met toch wel grote gevolgen als eindresultaat.

Intrigerende film

De manier waarop Carice van Houten en Marwan Kenzari de rollen vertolken vind ik grandioos. De spanning tussen hun personages van begin tot het einde van de film aan je kijker meegeven op deze manier…Je moet het maar kunnen. Om Instinct nu een thriller te noemen gaat mij iets ver. Maar dat het een film is die mij intrigeerde van begin tot eind, waarbij ik de spanning mee kon voelen is absoluut een feit.

Luisteren naar je intinct

In mijn ogen legt Halina Reijn met dit regiedebuut de lat hoog voor zichzelf voor de toekomst. Al die lovende recensies begrijp ik wel. Heb jij zin in een Nederlandse film met een hoge kwaliteit qua acteerwerk en mooie filmbeelden? Waarbij de spanning hoog is, maar je nog wel rustig in je stoel kan blijven zitten? Laat je dan meeslepen in dit intrigerende verhaal.
En vergeet nooit om te luisteren naar je eigen instinct, want meestal zit dat wel goed.

De foto is gemaakt door: Kris Dewitte

Een S-Toure (stoere) groet,

Esmeralda