Als ondernemer maak ik van alles mee. Van leuke tot minder leuke ervaringen, situaties waar ik niet zo blij mee ben en situaties waar ik juist ontzettend hard om moet lachen.

Zo belandde ik laatst in een situatie waar ik eigenlijk op het moment zelf niet blij mee was. Dik twee uur later moest ik er zo hard om lachen dat de tranen over mijn wangen liepen. Dat mij dit weer moest overkomen. Toen ik het aan een vriendin vertelde stelde ze mij een vraag die me aan het denken zette: “Wilde hij geen klant worden?”

Ik ging op bezoek bij een klant waar ik nog niet eerder was geweest. Bij het adres aangekomen stond ik voor drie blauwe deuren en een intercom. Ik drukte op het huisnummer van mijn klant en wachtte tot er een stem uit de intercom kwam. Ondertussen kwam er een man voorbij die mij wat vreemd aankeek, me groette en verdween achter één van die blauwe deuren. Afvragend waarom hij mij zo aankeek hoorde ik de stem van mijn klant door de intercom.
“Hoi, je moet door de blauwe deur. Dan kom je bij een grijze deur, die moet je ook door en dan met de trap omhoog. Ik wacht boven op je.” Een heldere instructie, maar ik stond wel voor drie blauwe deuren. Voor de zekerheid vroeg ik nog even of het de rechter blauwe deur was. Dat was de deur waar die man achter verdween. Het antwoord dat ik terug kreeg was “ja”. De deur zat niet op slot en ik kon gewoon doorlopen. Terwijl ik door de gang liep realiseerde ik me dat dat de reden moest zijn waarom hij mij zo vreemd aankeek. Hij wist niet dat ik er voor het eerst was.

Aan het einde van de gang bevond zich een trap. Verward liep ik die trap op. Die deur zal wel aan het einde van deze trap zitten, bedacht ik me. Tot ik in mijn ooghoek een theedoek zag hangen. Als ik deze trap zou blijven volgen stond ik waarschijnlijk bij iemand in de keuken. Gauw draaide ik me om en zag toen wel een deur. Opgelucht opende ik de deur om mijn route te vervolgen, maar dat was geen trap. Ik stond middenin een toilet. Nog verwarder dan ik al was deed ik de deur dicht, draaide me om en keek in het gezicht van de man die ik net gegroet had. Met het schaamrood op mijn kaken vertelde ik hem dat ik opzoek was naar huisnummer X. Bleek ik bij de buurman binnen te staan! De koffie die hij aanbood heb ik vriendelijk afgeslagen.

Eenmaal buiten nam ik de deur ernaast. Deze bleek gelukkig wel de goede te zijn. Bij mijn klant aangekomen bleek dat mijn klant de vraag over welke deur helemaal niet had gehoord. Intercomruis.

Toen ik dit vertelde aan een vriendin vroeg ze lachend “Wilde hij geen klant worden?”.
Verrast door haar vraag moest ik bekennen daar niet eens aan gedacht te hebben.

Ondernemer ben je dag en nacht. Ik had natuurlijk ook kunnen zeggen dat ik bezig was met koude acquisitie. Dat ik daarom bij hem terecht was gekomen en graag dat kopje koffie aannam.

Wie weet had ik dan als antwoord aan die vriendin kunnen geven:
“Ja hoor, hij wilde wel klant worden. Alleen kende hij mij nog niet.”

Beland jij weleens in een situatie waar je achteraf heel hard om kan lachen?

Een S-Toure groet,
Esmeralda

Blog is gepost op 28-09-2015 op www.community4business.com