Inmiddels is er aan mijn training time management een einde gekomen. Tijdens de laatste les haalde ik nog even mijn dilemma aan: hoe combineer je inspiratie met time management.

Ik bleek niet de enige cursist met dit probleem te zijn. De suggesties op mijn vorige blog en  de suggesties tijdens de les kwamen op hetzelfde neer. Schrijf  je idee in het kort op en werk het op een later moment uit. Gelukkig was er een mede cursiste die vertelde dat dat niet werkte voor haar. Gelukkig….want ook voor mij werkt dat niet.

Ingevingen.

Ingevingen noteer ik. Dat zijn voor mij de momenten waarop me iets een goed idee lijkt. In grove lijnen zie ik het in mijn gedachten al op papier staan. De precieze uitwerking komt dan later.

Bij inspiratie kan ik gaan schrijven en stop ik als de tekst klaar is. De woorden vloeien uit mijn pen op papier. Alsof het vanzelf gaat.
Dat kan ik niet bewaren voor een later tijdstip. Dan ben ik het verhaal vaak voor een heel groot deel kwijt.

Afdwingen.

Anderen zijn van mening dat je het kan afdwingen. Dat je inspiratie kunt krijgen op de momenten wanneer je dat wenst. Om dit te bereiken kwamen er een aantal tips op tafel:

  • Plan een vast moment in de week / maand waarop je de taak waar je inspiratie voor nodig hebt, voor mij het schrijven van een blog, terug laat komen.
  • Ontbreekt het aan inspiratie begin dan met het maken van een mindmap.
  • Ga klusjes doen waarbij je je gedachten kan laten gaan.
  • Probeer de omstandigheden te creëren waarbij je vaak inspiratie krijgt.

Volgens plan.

In mijn zelfgemaakte weekoverzicht is het zover. “Blog schrijven!” staat er in de agenda. Met de gedachte dat inspiratie misschien valt af te dwingen. Of dat je kan leren om inspiratie op te roepen op het gewenste moment, neem ik plaats achter mijn bureau.
In mijn lijstje met ingevingen vind ik een artikel met de opmerking “Vervolg op blog schrijven en time management?”. Ik lees het artikel, lees de bijbehorende artikelen en arceer wat ik kan gebruiken. Met goede zin open ik mijn blogboekje, pak een pen en begin te schrijven.

Blog.

De woorden vloeien uit mijn pen op het papier. Met hier en daar een korte onderbreking. Zodra ik mijn pen neerleg is er een blog. Dit blog. Een blog die niet tussen mijn ingevingen stond. Waarin de gelezen artikelen met de gearceerde zinnen totaal niet aan de orde komen. Een blog zo goed als af. Die hier en daar een kleine verbetering nodig heeft voor plaatsing.

Is dit dan het bewijs dat inspiratie valt af te dwingen?
Of is het een gelukje? Zorgden de artikelen voor inspiratie of blijven die liggen voor een volgende blog?

De tijd zal leren of inspiratie echt valt af te dwingen. Ik ben nog niet helemaal overtuigd.

Hoe denk jij daarover?

Een S-Toure groet,

Esmeralda