Het was voor mij een heftige week met veel verdrietig nieuws. Wat was ik blij dat het vrijdagavond was en ik de week kon afsluiten met een bezoek aan Sara Kroos. Zodra ik een theater in kom kijk ik om mij heen. Wat gebeurt er allemaal, wie zijn de bezoekers? Ook nu deed ik dat weer. Vervolgens laat ik mij meevoeren met het stuk. Even weg van alles wat er buiten het theater gebeurt.

Sara

Maar Sara zou Sara niet zijn als ze je niet af en toe helpt herinneren aan de keiharde realiteit. Feilloos laat ze mij wisselen tussen de slappe lach en het besef over hoe betrekkelijk het leven is. Alles op een leuke, rauwe en soms wat grove manier. De voorstelling is vanaf 12 jaar, alhoewel ik mij afvraag of dat zelfs niet nog iets te jong is.

Systeemfouten

Doorgefokt gaat over systeemfouten. Systeemfouten in de breedste zin van het woord. We begonnen met een test om te kijken of de zaal er zin in had. Vervolgens gaan we naar haar kapotte koffiezetapparaat en belandden we in de systeemfouten in de mens. Ai, de systeemfouten in de mens…Tegenwoordig heeft bijna iedereen daar wel mee te maken.

Zij weet hoe je dat doet

Gelukkig weet Sara het op een manier te brengen, die je van haar accepteert. Dat er zelfs een lach op je gezicht verschijnt over een pijnlijk onderwerp, dat normaal gesproken niet heel gepast is. Tot het schaterlachen aan toe. Niet alleen ik, maar de hele zaal. Heb jij weleens een voorstelling gehad waarbij de cabaretière de slappe lach kreeg?

Lachen

In de Highlight van de week van Theater Orpheus zegt Sara dit: “Theater is zoveel directer, elke avond weer een ander publiek dus een andere aanpak.” Dat was overduidelijk het geval in De Reggehof in Goor. Bij de test of het publiek er zin in had, bleek iedereen enthousiast en er klaar voor te zijn. Ik vind het heerlijk als een artiest binnen vijf minuten de zaal hardop aan het lachen krijgt. Het lukte Sara.

Krakende stoelen

Improviseren kan ze als de beste. Door de krakende stoelen kregen we de vraag of iemand al vroegtijdig de zaal verliet. Dat zou haar onzeker maken. Niks was minder waar. We konden alleen niet stilzitten van het lachen. Op het moment dat er een paar vrouwen het uitbulderden van het lachen ging het mis. Niet alleen de zaal lag dubbel van het lachen, ook Sara en haar drummer. Duidelijk een gevalletje van herkenning.

Slappe lach

Zowel de zaal als Sara moesten even bijkomen en vervolgens werd de draad weer opgepakt. Wat mij niet opgevallen was, was dat er een hond in de zaal zat. Een muzikale ook nog, bleek later. Tijdens een gevoelig, mooi liedje kwam er een soort van ‘rust’. Precies op dat moment ging er een “woef” door de zaal. Zowel Sara als haar drummer kwamen niet meer bij. “Dit kun je toch niet bedenken en spelen.”, aldus Sara.

Wat een vrouw

Of de voorstelling heel erg is uitgelopen weet ik niet. Ik heb in ieder geval wel genoten van de momenten dat ook Sara de slappe lach kreeg. Bewondering voor hoe zij daarna de draad weer oppakte en de show verder liet gaan. Wat een vrouw. De enige die alles kan brengen zoals ze brengt, zonder dat het mij stoort. Die zelfs van het meest verschrikkelijk iets luchtigs of grappigs kan maken.

Wat gezegd en geschreven is klopt

Sara Kroos met haar show Doorgefokt. Ja, overal zijn systeemfouten ook in de mens. Ja, de show is hilarisch, rauw, confronterend en soms grof. Ja, Sara is een steengoeie cabaretière die weet hoe ze haar publiek een onvergetelijke avond kan bezorgen. Ja, jullie kunnen haar show nog zien. En wel op 6 april in Theater Orpheus. Ik zeg: DOEN!!!